MOTTO: „A mądrość to m.in. nieustanne dążenie do poznawania prawdy z różnych źródeł, umiejętność dokonywania trafnych wyborów i przewidywania konsekwencji własnych decyzji, poddawanie refleksji swoich życiowych doświadczeń i świadome dążenie do wyciągania z nich praktycznych wniosków, odróżnianie spraw ważnych od błahych, zintegrowany sposób myślenia i działania dla rozwiązywania niepowtarzalnych problemów życiowych, dążenie do długiego i dobrego życia, uczciwość i odpowiedzialność - a więc te cechy, które są istotne nie tylko dla jednostki, ale i pożądane z punktu widzenia interesów całego społeczeństwa”.

 (dr inż. Janusz Morbitzer - Akademia Pedagogiczna w Krakowie)

Mimo wysoko rozwiniętej cywilizacji, mentalność współczesnego człowieka  zachowała  kody typowe   dla  feudalnej   epoki.   Charakter  tych  relacji  sprawia, że   nadal   powielana   jest  błędna   teza,   zgodnie  z   którą  -  struktura  niższego   rzędu (w sensie złożoności)  -  aparat  państwa,   może   zdefiniować   samą   siebie. Jeżeli  nawet  dany  człowiek  (czy  grupa  ludzi)  przewyższa  mądrością   cały  naród,  to   nie  oznacza,  że  jest  w stanie  przewidzieć  efekty zbiorowych oddziaływań. I to w oparciu o uśrednioną informację.

Praktykowane w ludzkiej cywilizacji ustroje (poza małymi wspólnotami) pozostają na poziomie przetwarzania informacji w sposób scentralizowany, badający wolę jednostek tylko w chwili wymiany rządowych ekip. Ten brak ciągłego sprzężenia zwrotnego (między odczuciem statystycznego obywatela a decyzjami rządu) stanowi rodzaj tolerowanego ubezwłasnowolnienia. To rytuał pozwalający na zachowanie władzy i związanych z nią korzyści. A zatem konieczne jest wprowadzenie zasad:
- samoregulacji wszystkich poziomów,
- warunkowego awansu,
- przekształceń zgodnych ze spontanicznymi reakcjami społeczeństwa,
- dowolnego zwiększania szybkości podejmowania decyzji
- odbioru również słabych sygnałów...